Activiteiten & Actueel

Tweedaagse tuinreis naar Drenthe op 11 en 12 juni 2016 zeer succesvol

door Elly Meijnders.

“Vertel me eens, zegt Arnold nou keigeel of eigeel ………..?”


Op het station in Cuijk worden wij begroet door reisleider Josine van Deurzen en zien wij het vertrouwde gezicht van chauffeur Theo Houtveen. Met een sombere lucht boven ons hoofd vertrekken wij opgewekt richting Veluwe. De Veluwe is bekend terrein voor Theo, dus hij vertelt onderweg enkele vermakelijke en interessante dingen.

Klein Boskoop

Wij zijn op weg naar kijk- en wandeltuin Klein Boskoop in Stroe. De tuin is van Sjaak en Ellen van Vliet en telt 20 onderdelen. De tuin is 1,5 ha groot, dus dat wordt flink wandelen. “Ja, het is wel veel werk, maar wij vinden het verschrikkelijk leuk om te doen”, aldus Ellen. Al rondwandelend ervaren wij de verschillende mooie borders, maar ook het rhododendron bos, de grote- en de zwemvijver, het rosarium, de taxushoek, oosterse tuin, het newplantspad met planten in het proefstadium, een stiltetuin, fruithoek en een eikenlaan. De tuin is bijna té goed onderhouden. Wij zien de lavendelboerderij “Granny’s bouquet” nog aan de overkant liggen, maar ons wacht de bus.

Koekange

Wij gaan nu naar de tuin van Joke Kuiperij in Koekange. Toen zij in 1981 hier kwamen wonen, was er alleen een boomgaard, wat gras en een paar rozenstruiken. Zij wisten toen niets van tuinieren en lieten een paar borders aanleggen. Maar zij kregen zelf al gauw de smaak te pakken en sinds 2005 is de tuin open voor publiek. Echtgenoot Karel van Joke is in 2010 overleden en sindsdien runt zij de tuin helemaal alleen. Wij krijgen grote waardering voor haar werk als wij in haar speelse tuin rondlopen. Wij vinden een tuin met bijzondere bomen, heesters en schaduwplanten, waarbij de bladvormen een grote rol spelen. Wij zien luchtige borders, geflankeerd door knotwilgen, een pluktuin, een boomgaard met oude hoogstam appelbomen, de witte cirkeltuin en nog diverse borders in bijzondere kleurcombinaties. In een weitje met een lange houten bank laten wij ons de koffie en thee goed smaken, terwijl er allerlei discussies losbarsten. Ik weet zeker dat ik Arnold op een gegeven ogenblik hoor roepen dat “een plant keigeel is”. Of heeft hij het nu over eigeel??

Beeldentuin

Heel afwisselend, deze tuinreis. Wij gaan nu naar “De Beeldentuin” in Gees. De galerie en tuin liggen in één  van de mooiste gedeelten van Drenthe en liggen liefst op 7 hectare grond. Het is een landschapstuin naar Engels model, waarbij de namen van de meeste bomen en planten op bordjes worden aangegeven. Overal staan beelden opgesteld van verschillende kunstenaars. De expositie in de tuinen wordt ieder jaar vernieuwd. De beroemde Gunnera’s uit Brazilie zijn vandaag de meest gefotografeerde planten. Zij zijn dan ook majestueus en prachtig. Ivo van Marle vertelt hierover:  “De Gunnera’s worden voor de winter boven de grond afgezaagd, bladeren erover heen en een dik pak stro. Nachtvorst is dodelijk voor ze, maar ze hebben zich goed hersteld. De Gunnera’s zijn nu 15 jaar oud. Wij hebben alles rond aangelegd, alleen de vijver is vierkant. In de houten vijver zitten ook schildpadden”. Wij bewonderen ook nog de kunstwerken in de galerie en genieten op het terras op ons gemak van een drankje uit de “pot” van Josine.

Dwingeloo

Maar dan is het toch tijd om naar Dwingeloo te rijden voor een diner en overnachting op de Brink. De Brink zag er nog net zo sfeervol en ingetogen uit als vroeger. Wij waren vanmorgen vroeg op en na een heerlijk driegangendiner besloot ik mijn comfortabele kamer op te zoeken om me te installeren. Morgen vier tuinen, dat wordt een flinke dag.

Loesje

Er staat een uitstekend ontbijtbuffet klaar en het smaakt allemaal prima. Wij stappen om half negen in de bus voor een bezoek aan de eerste tuin met de wat oubollige naam “Het vlijtig Loesje”. Als wij kennis maken met Loes zelf, vermoed ik dat de naam wat gechargeerd is, want zij is alles behalve  oubollig. Een vlotte, blonde krullenbol, goed gebekt en met handige handen. Zij heeft heel lekkere koek gebakken, komen wij later achter. Loes vertelt: “Er was hier helemaal niets, wij hebben het allemaal zelf gemaakt, Piet en ik. Ja, die spiegels van wild gras, die maaien wij twee keer per jaar af om de grond te verarmen en zo meer bloemen te krijgen. Kijk daar, die spiegel, die hebben we gisteren gemaaid, ziet nu nog geel, daar moeten jullie doorheen kijken. Piet weet alles van bomen en planten, ik doe het grove werk zoals metselen, stenen leggen en zo. Kijk, als het er op aan komt, heeft Piet de leiding buiten en ik binnen. Wij hebben hier stuifzand en overal regent het, maar hier niet. En sproeien wil Piet niet zo, ik ben er voor, maar ja, ik ben de baas niet”, klinkt Loes zelfverzekerd. Wij genieten van de tuin en later ook van de zelfgebakken koek. Gekochte planten worden onderin de bus geladen.

De Luie Tuinman

Deze tuin van een hectare groot, ligt in Ruinen en bestaat uit 25 onderdelen. De tuinlieden die hier werken, zijn helemaal niet lui, maar zij hopen  wel op regen als het droog is en op zon als het regent. Jan Nauta vertelt dat zij 32 jaar geleden alle bomen hebben geplant. “Wij bezaten een lege boerderij en hadden helemaal niet het idee om een tuin te beginnen. Wij hebben paden gemaakt tussen de bomen en hadden toen veel stookhout voor de kachel. Langzamerhand werd het steeds minder weiland en meer tuin en toen werd er een plan gemaakt. Vierkanten zagen er wat saai uit, dus er moest meer gekronkeld worden. Voor ons is de tuinaanleg een proces geweest van voortschrijdend inzicht. Ja, wij zitten op zandgrond, als je iets te diep graaft, kom je geel zand tegen. Wij hebben vorige week dinsdag een beetje regen gehad, maar 10 mm, daarna niet meer. Wij sproeien ’s nachts”, zegt Jan schouderophalend.

Wij vragen naar de naam van de tuin “De Luie Tuinman”. Jan haalt weer zijn schouders op: “Ach, dat is een naam die goed blijft hangen, hij is gekscherend bedoeld. Neen, met planten die het niet goed doen, gaan wij niet verder. Wij hebben nu de buxus bijvoorbeeld vervangen door taxus, want als wij een natte, zwoele zomer hebben, krijg je de schimmel zo weer terug. Hetzelfde verhaal met rozen, die willen hier niet, het is niet vruchtbaar genoeg. Alleen botanische rozen en klimmers doen het. Je moet niet tegen de stroom proberen in te roeien. Twee jaar geleden heb ik Waldsteinia’s gezet, de grond blijft nu mooi bedekt. Op Waldsteinia’s kun je gewoon lopen, als je onkruid wilt wieden”. Op een mooie plek hebben wij een lunch met soep en lekkere broodjes, gemaakt door de luie tuinman.

Kwekerij

Wij moeten natuurlijk ook een kwekerij aandoen voor de broodnodige aanschaf van nieuwe planten. Het wordt een bijzondere biologische kwekerij “Arborealis” in Wilhelminaoord. Mischa en Sietske hebben een feestje vanwege het 15-jarig bestaan. Zij hebben als hobby het stekken en vermeerderen van bijzondere soorten. Zij kopen stekken en zaden uit de hele wereld en krijgen zo ongeveer 1000 planten per jaar. “Wij volgen onze passie en houden van niet alledaagse soorten. Wij kweken voor andere, kleine gespecialiseerde bedrijven in Europa. Ook drie dagen in de week voor particulieren. We hebben een webshop en versturen alles per post. Sinds anderhalf jaar zijn wij gespecialiseerd in eetbare planten. Wij trekken nu een heel ander en ook jonger publiek aan”, zegt Sietske. En zij loopt met ons de tuin in en legt uit hoe de planten smaken. Zij vertelt dat de lindebladeren ook eetbaar zijn, niet alleen de bloemen. De kwekerij ziet er zeer verzorgd uit en ik heb spijt van een eerdere aankoop van een donkere vlier. Zij zien er hier veel mooier en steviger uit. Maar ik vind nog een Chileense peperplant met de intrigerende naam “Bolivian rainbow”. Die is voor mij en hij wordt bij de andere planten, struiken en bomen gezet onderin de bus. De deelnemers in de bus laden ze stralend in.

Oevertuin

De zevende tuin heet “de Oevertuin” en ligt in De Blesse, net over de grens van Drenthe in Friesland. De tuin draagt voor de periode juli 2015-juli 2016 het predicaat “Friese tuin van het jaar”. Hij is van Elly en Floris van den Oever. Floris heeft de tuin uit zijn hoofd aangelegd. Zij doen het onderhoud samen. De tuin heeft veel oevers en zij heten zelf ook Van den Oever. Er ligt een nieuwe vijvertuin met heel lage oevers en, ofschoon rolstoeltoegankelijkheid bij het predicaat hoort, raak ik toch bijna in de vijver. De grond is nog heel zacht. Er is een klein winkeltje en koffie en thee met koek en voldaan keren wij weer naar de bus.

Alle lof

In de bus draait chauffeur Theo een meezing CD, terwijl 2 minuten later er flinke buien losbarsten. Zo was het ook besteld, dus dat hebben wij ook al goed geregeld. Onder het lopend buffet in een sfeervol restaurant komt voorzitter Peter-Paul Weijnen hierop terug. Hij vermeldt: “Eigenlijk was het enige foutje van deze reis dat ik mij niet had opgegeven. Verder liep alles vlekkeloos. De organisatie: Josine, het was een fantastische reis. Zij heeft van tevoren enkele adressen toch maar afgereisd. Hier staat een trotse voorzitter. Bijna op de minuut af droog weer, hotel en eten goed, prachtige tuinen. Volgende keer allemaal een badge op is een goed idee, het is toch ook leuk om elkaar wat beter te leren kennen. En dan ook nog alle lof voor chauffeur Theo, ik heb het gezien en meegemaakt: Theo en Josine houden elkaar scherp. Josine, ik hoop dat je nog veel reizen voor ons wilt organiseren, een dikke plus voor jou”.

Op het station van Cuijk aangekomen, worden alle planten en bagage in de eigen auto’s geladen. Moe, maar heel voldaan, gaan wij lekker naar huis en onze eigen tuin. Toch ook wel weer fijn.
Als u verder klikt komt u op de rest van de mooie foto’s van Henk van Elst en Piet Kuppen. Verder is er een verdienstelijke fotoreportage van chauffeur Theo Houtveen op www.bustheo.mijnalbums.nl , wachtwoord : bus41. Veel kijkplezier.

meer
21
Oct
Een tuinvrouw die een monument verdient (week 42 (820)
21
Oct
De sporen van een bijzondere tuinman (week 41, 819)