Activiteiten & Actueel

Verslag tuinreis zaterdag 24 juni naar Amersfoort en Noord Holland

door Elly Meijnders

“Toen wij hier kwamen wonen op 500 m2 gingen wij op audiëntie bij onze boerenbuurmannen”.

Even zag het ernaar uit dat ik niet mee kon gaan. Ik stond zaterdag ’s morgens vroeg geduldig bij de bus te wachten tot ik er in kon met de rolstoel. Wat denk je: lift kapot! Ik bereidde mij erop voor om dan maar weer naar huis te gaan. Maar reisleidster Josine van Deurzen is voor geen kleintje vervaard. Stapte in de bus en kwam met Henk naar buiten die zeer bereidwilig en vaardig mijn auto naar Amersfoort reed. Daar werd de lift gerepareerd en kon ik verder met de bus. Slagvaardigheid van Groei en Bloei: chapeau! 

Het Bergje

In Amersfoort ook onze eerste tuin van 1300 m2 “Het Bergje” genaamd, grenzend aan een voormalig kloosterpark. Gastvrouw Anneke vertelt dat de naam naar twee feiten wijst, n.l. haar achternaam is Berg en het hoogteverschil is twee meter. Haar man Joop is de uitvinder van levensloop bestendig wonen. Zij zijn bijna 17 jaar samen. Joop wilde met de trein naar zijn werk blijven gaan en daarom zijn  zij centraal in Nederland gaan wonen. Het hele perceel had 300 coniferen, 8 meter hoog. Die moesten weg. De laurieren ook weg en toen een zonnige tuin gecreëerd. Joop wilde niet maaien dus geen gras maar veel borders. Aan de paadjes die door de tuin slingeren, wordt momenteel gewerkt. De borders zijn met heel veel bodembedekkers aangelegd. “Wij hebben een grote verzameling planten en een grote verscheidenheid”, aldus onze gastvrouw. Dat bleek ook, want zelfs professor Arnold kende ze niet allemaal.
Wij vergapen ons aan de vele rozen en clematissen, evenals aan de beelden. Wij zien de “Dame met rood haar” in natuursteeen van de eigenaresse zelf en beelden uit Chili, Indonesië, Peru en Zimbabwe. Gastvrij wordt er koffie en thee met wat lekkers geschonken.

Ilnacullen

Door naar Ilnacullen in Noord Holland, tuin van Joke en Marinus Kooij in Schellinkhout met een schitterende collectie helianthum, diascia, castilleja en lobelia, een specialiteit van Marinus. Peter Paul Heijnen meldt ons in de bus dat hij dit 5 jaar geleden de mooiste tuin van Nederland vond. “De naam komt uit Ierland, maar de tuin hier is mooier”, meldt hij. Wij krijgen voor deze tuin van 2 ha tweeenhalf uur.
Tot mijn verrassing zie ik een Magnolia grandiflorum. Heb ik ook staan op een beschutte plek, een cadeau van twee zussen tuinvrouwen die ik had. “De grond niet laten verzuren, liever grond opbrengen”, is het devies. Ik zie een prachtige witte ridderspoor waar Piet Kuppen een foto van maakt, evenals van een bijzondere Alstroemeria. Jacques Gerven maakt macro foto’s van dichtbij. Wij zijn in het warmste hoekje van de tuin. Een ronde vijver is omzoomd door geraniums. Lobelia soorten van Rinus Kooij worden met zitstok en armen aangewezen. Een groene ronde vijver is een kikkerpoel. Ik sta een lila blauwe plant te bewonderen en te bevoelen en krijg van Arnold te horen dat het de Galega Officinalis is. Ik geloof hem direct.
Bij een danseres in de tuin staat blijkbaar de echte Salvia hotlips. Niet winterhard, wordt er gewaarschuwd. De Knautia Beemdkroon wordt aangewezen. De Lobelia toepa is hier te koop en daar wordt gretig gebruik van gemaakt, evenals van de thee en koffie en meegebrachte lunch.

Versicolor

Wij hijsen ons weer in de bus en reizen door naar de privétuin van tuinontwerpster Marianne Creiner, nu 2500 m2 groot met 15 tuinkamers. Marianne is aan het woord: “Toen wij hier kwamen, was de tuin 500 m2 en wij gingen op audiëntie bij onze boerenbuurmannen. Wij wilden tuinieren met hoofdletters. In jeugdige overmoed gingen wij weiland kopen. Na twee jaar hadden wij een oeverborder. In 1994 kochten wij er nog een stuk bij en nu hebben wij 2500 m2. Ik ben tuinontwerper, naast de dansschool werk ik vier uur per dag in de tuin. ’s Avonds pakt mijn partner het over. Oorspronkelijk kom ik uit de communicatie en marketing. Mijn vader heeft altijd getuinierd. Rond mijn dertigste deed ik de tuinarchitectuur van LOI, ja die tekening die daar hangt van de tuin is van mijzelf. Ik ben een vrouw met een missie: tegels eruit en planten erin”, zegt Marianne hartstochtelijk.
Ik kom Josine tegen en zij vertelt dat zij tranen in de ogen kreeg toen zij die prachtige watermuur zag met mosjes en varens en die waterlelies in het water. “Daar moet je mijn man voor bedanken, die heeft hij gemaakt”, lacht Marianne sportief. In de bus wordt nog voluit over de tuin gepraat. Mooie opbouw, hoor ik van vele kanten en prachtige kleuren.

Kwekerij

In de kwekerij van milieu vriendelijke liefhebbers planten worden volop planten gekocht en in de bus geladen.
Wij genieten nog van een prima en gezellig driegangen diner in Baarn en vertrekken naar Amersfoort. In de bus bedankt voorzitter Peter Paul Weijnen voor de goede organisatie van deze dag en vertelt Josine dat het zeker voor herhaling vatbaar is. In Amersfoort wacht mijn auto. Mijn chauffeur-van-de-dag Henk en ik praten op weg naar Cuijk genoeglijk na over een prima georganiseeerde tuindag van Groei en Bloei.